Werkgevers geven hun personeel weleens iets extra’s. Denk aan kaarten voor een voetbalwedstrijd, een concert of een ander evenement. Soms gebeurt dat puur als bedankje, maar regelmatig wordt zo’n uitje ook ingezet voor relatiebeheer of acquisitie. Bijvoorbeeld door een klant mee te nemen of een potentiële opdrachtgever uit te nodigen.
Toch zit hier fiscaal een belangrijk risico. De Belastingdienst kijkt namelijk kritisch naar dit soort verstrekkingen. Want hoe gezellig en ‘zakelijk’ het ook voelt: een avondje uit heeft vaak óók een duidelijk privékarakter. En als een verstrekking vooral wordt gezien als privévoordeel, kan dit worden aangemerkt als loon in natura. In dat geval moet je als werkgever loonheffingen afdragen.
De vraag is dus: wanneer zijn kaarten voor een evenement echt zakelijk, en wanneer worden ze gezien als loon? Een recente zaak over Ajax-kaarten laat goed zien waar het mis kan gaan:
Seizoenskaarten
Een schoonmaakbedrijf beschikt over twee seizoenkaarten voor Ajax en koopt daarnaast nog 22 losse kaarten voor de wedstrijd Ajax–Juventus. De kaarten worden gebruikt door werknemers én door de aandeelhouder.
Volgens het bedrijf zijn de kaarten bedoeld voor acquisitie en relatiebeheer: potentiële klanten worden meegenomen naar wedstrijden of krijgen kaarten aangeboden. In de schoonmaakbranche is het immers belangrijk om te netwerken, omdat contracten vaak worden gegund op basis van persoonlijke contacten.
De Belastingdienst denkt daar anders over en legt een naheffingsaanslag loonheffingen op. De reden: het bedrijf heeft niet bijgehouden wie de kaarten heeft gebruikt en met welk doel. Maar is die naheffing terecht?
Het standpunt van het bedrijf: “Dit is zakelijk”
Het bedrijf stelt dat de kaarten geen extraatje zijn voor personeel, maar een zakelijk middel om klanten te werven. Tijdens wedstrijden ontstaan contacten, gesprekken en nieuwe zakelijke kansen. En die contacten kunnen leiden tot omzet. Volgens het bedrijf had de inspecteur daarom moeten aantonen dat sprake is van een voordeel in natura voor werknemers.
Het oordeel van de rechtbank: voetbal blijft vooral recreatie
De rechtbank oordeelt dat het bezoeken van voetbalwedstrijden in hoge mate een recreatief karakter heeft. Werknemers die een wedstrijd bezoeken, doen dat in principe vooral voor zichzelf: het is ontspanning.
Daarom geldt: Als werkgever moet jij het zakelijke karakter van de verstrekking aannemelijk maken. En dat lukte in deze zaak niet. Het bedrijf kon namelijk niet laten zien wie de kaarten precies had gebruikt, of er klanten mee waren gegaan en wat het zakelijke doel per wedstrijd was
Dat je tijdens een wedstrijd mogelijk een contact opdoet dat later een klant wordt, is volgens de rechtbank niet genoeg. Dat verandert het consumptieve (privé) karakter van een voetbalwedstrijd niet.
Conclusie: naheffing loonheffingen is terecht
Omdat het bedrijf niet heeft vastgelegd wie de kaarten gebruikte en met welk doel, mocht de Belastingdienst de kaarten aanmerken als loon in natura. De naheffingsaanslag loonheffingen is daarom terecht opgelegd.
Wat betekent dit voor jou?
Geef jij wel eens kaarten weg voor voetbalwedstrijden, concerten of andere evenementen? Dan loop je al snel het risico dat de Belastingdienst dit ziet als een privévoordeel voor werknemers.
Wil je dit toch zakelijk inzetten (bijvoorbeeld voor relatiebeheer)? Zorg dan dat je goed vastlegt wie de kaart heeft gebruikt, of er een relatie of prospect bij was, wat het zakelijke doel was
en welke afspraken of gesprekken hieruit voortkwamen. Zo voorkom je achteraf discussie én een naheffing.
